Kendine Çıkamayan Bir Yok(ol)uş ...
7/1/2009 · Kategori: siirler
Yılmaz erdoğan diyor : Kaybettim aklımı, / bir kaç damla yürek akıntısı sadece.. /
' Her şey yapılabilir bir beyaz kağıtla '
kulağımda bu ton başlıyorum yazmaya , içimi akıtmaya ..
**
Evet , evet..
Yürüyorum yalnız başıma yollarda..
Birini arar gibi .. Kimi ?
..
Mutluluk ?
Evet, evet ..
Kaybettiğim mutluluk ,
Bulabilir miyim seni ?
..Söyler misin bana ?
Seni ne zaman kaybettim ben ?
Yanlış soru ! ...
Seni ne zaman buldum ki ben ?
Evet , evet ..
Hatırlar gibiyim :
Tatlı bir gülümseme ..
İşte sen ordaydın di mi ?
Ne kadar da çok olmuş ..
Evet , evet ..
Hatırlıyorum.
Ne de tatlıydın sen öyle ..
Yeniden bulabilir miyim seni ?
Tanıyabilir / tadabilir miyim acaba ?
Tek umudum bu..
Bir dk yaa,
Umut mu?
O da ne ola?
Derler -umudunu kaybeden, ölüme mahkumdur- diye..
Bakar mısın sen bana ?
Ben umudu unutalı çok oluyor ..
Nasıl geldim ben bu hale ?
Noldu bana ?
Böyle değildim eskiden ben .
Daha çok severdim insanları .
Şimdi hepsinde aynı haz ..
Aynı tiksinme duygusu ,
Aynı iğrenti ..
İçimde bir şey var.
Hey içimdeki ! ...
Evet , evet ..
Sen !
Kalbimi yeni çalmış misafir duygu..
Evet ya , misafir ..
Daimi olamazsın , dayanamam .
Hani derler ya -içimde kötü bir his var-
...İçimde ne var ? .....
Niye bu kadar kötü bir his ?
Kötü olan ne ?
İçimde ne varsa bitsin !
/ ..Sustukça susar, susadıkça susar ya insan..
Yazdıkça yazıyorum..
Susmaya çalışıyor, susamıyorum .. /
Kas katı nefretim katlanıyor kat kat .
Kendini adam sayıp, benlik arayışına çıkan, başka benliklere benliğini benletmeye kalkan, biz-den uzak ben-cillerden nefret ediyorum.
Yok , yok .
Umudum yok .
İnancım kalmadı benim !
Tamam hayat !
Yine yendin ..
Kabul, bu sefer yenildim .
[ ..Tek derdim yine elma şekerlerim olsa asla yılmazdım..]
Bana müsade..