Kendine Çıkamayan Bir Yok(ol)uş ...


7/1/2009 · Kategori: siirler

Yılmaz erdoğan diyor :
' Her şey yapılabilir bir beyaz kağıtla '
kulağımda bu ton başlıyorum yazmaya , içimi akıtmaya ..

**
Evet , evet..
Yürüyorum yalnız başıma yollarda..
Birini arar gibi .. Kimi ?
..
Mutluluk ?
Evet, evet ..
Kaybettiğim mutluluk ,
Bulabilir miyim seni ?

..Söyler misin bana ?
Seni ne zaman kaybettim ben ?
Yanlış soru ! ...
Seni ne zaman buldum ki ben ?
Evet , evet ..
Hatırlar gibiyim :
Tatlı bir gülümseme ..
İşte sen ordaydın di mi ?
Ne kadar da çok olmuş ..
Evet , evet ..
Hatırlıyorum.
Ne de tatlıydın sen öyle ..

Yeniden bulabilir miyim seni ?
Tanıyabilir / tadabilir miyim acaba ?


Tek umudum bu..

Bir dk yaa,
Umut mu?
O da ne ola?


Derler -umudunu kaybeden, ölüme mahkumdur- diye..
Bakar mısın sen bana ?
Ben umudu unutalı çok oluyor ..

Nasıl geldim ben bu hale ?
Noldu bana ?
Böyle değildim eskiden ben .

Daha çok severdim insanları .
Şimdi hepsinde aynı haz ..
Aynı tiksinme duygusu ,
Aynı iğrenti ..

İçimde bir şey var.

Hey içimdeki ! ...
Evet , evet ..
Sen !
Kalbimi yeni çalmış misafir duygu..
Evet ya , misafir ..
Daimi olamazsın , dayanamam .

Hani derler ya -içimde kötü bir his var-

...İçimde ne var ? .....
Niye bu kadar kötü bir his ?
Kötü olan ne ?
İçimde ne varsa bitsin !

/ ..Sustukça susar, susadıkça susar ya insan..
Yazdıkça yazıyorum..
Susmaya çalışıyor, susamıyorum .. /

Kas katı nefretim katlanıyor kat kat .

Kendini adam sayıp, benlik arayışına çıkan, başka benliklere benliğini benletmeye kalkan, biz-den uzak ben-cillerden nefret ediyorum.

Yok , yok .
Umudum yok .
İnancım kalmadı benim !

Tamam hayat !
Yine yendin ..
Kabul, bu sefer yenildim .

[ ..Tek derdim yine elma şekerlerim olsa asla yılmazdım..]

Kaybettim aklımı,
Bana müsade..

 

/ bir kaç damla yürek akıntısı sadece.. /

Yorum (1) Yorum yaz!

Bir Avuç Sensizlik


23/12/2008 · Kategori: bir kedinin gunlugu

Mrb canım, saatlerden kaç aldırmayalı epey oldu, kimine göre sıcak ama bence ölüm soğukluğunu içine sindirmiş odamda cebelleşiyorum yine kendimle. Duvarlarla konuşuyorum, onlara seni anlatıyorum, hayallere dağılıyorum, yanımda olmayan senle yolculuğa çıkıyorum.... Uyku mu, yatakta bitip bilemeyen dönüşlerimden ve çıldırımlarımdan fırsat buldukça uyumaya çalışıyorum. Biliyorum zamansız çıktım karşına. Sana hiç inanmadım beni sevmediğini söylerken benden hala bi şeyler taşıyorsun yüreğinde, kendine bile bunu haykırıp kabul etmeye çalıştığını da biliyorum. Seni benden ayıran kadere inat direniyorum, bu direniş nereye gider bilmiyorum ama duvarlarım su geçirmeye başladı. Senin tabirinle kendi kabuğuma çekildim kimseyi yaklaştırmıyorum yanıma sen olmadıktan sonra neyleyim... Sana kızgın değilim, senin halini de anlıyorum, her ne kadar kendime uygulayamasam da farkettim ki herşey hayata nereden baktığınla alakalı, diyeceksin ki o zaman sen neden bunalımlardasın ! Benim iki gözüm sensin de ondan, baktığım her yüzde her nesnede seni görüyorum. Hayır ölmüyorum istemesem de kalp atıyor buna engel olamıyorum. Acıdan kimse ölmüyormuş. Sadece yaşam benim için anlamsız geliyor, kısa süreli de olsa seni görmek isterdim, hep karşına çıktığımda koşup boynuma sarılmanın hayalini kurdum gerçekleşmeyecek olsa da hayali bile güzeldi. Hayat devam ediyor senden önce olduğu gibi b...dan. Şu an güçlü olup karşına çıkmak isterdim ama kafamda binlerce soruyla kendime hesap veremezken her gün küfrederek kalkıyorken bu uyuyamadığım lanet tabuttan, seni sürükleyemem kendi boranlarıma. Beni merak etme elimden geldiğince iyi olmaya çalışıyorum, seni çok merak ediyorum özlüyorum bazen, geceleri çok bunaldığımda senin sıkıntıda olduğunu düşünüyorum biliyorsun sana karşı kalp gözüm hep açıktır. Senin için hiçbir şey yapamıyorum dua etmekten başka, zaten görüşürken de elimden çok fazla şey gelmiyordu ama yine de üzülüyorum yanında olamadığım için. Eğer ruhumun seninle olduğuna inanıyorsan, ciğerine çektiğin her nefeste benim buralardan gönderdiğim sevgi tanecikleri var, aya her bakışında gecelerde uzun uzun aya bakıp senin için ağlayan gözü yaşlı adamın izleri var, yolda yürürken, yemek yerken seni izleyen, uyurken baş ucunda bekleyip sabaha kadar saçını okşayan, sen istesen de istemesen de canından çok seni seven birisi var uzaklarda, ister hayatında birisi olsun ister olmasın... Bende ise senin hatıran bir avuç sensizlik var birazdan ona sarılıp uyuycam, gözümün nuru yarim Seni Seviyorum ...
......

Mrb, senin dinlerken ağladığın parçaları dinliyorum şimdi, içim kan ağlıyor inan, ben hariç başkalarına sevgini gösterdiğini gördüğüm zamanlar sinir oluyorum bir bana mı reva gördün diyorum, beni bilirsin kalbim yumuşayıverir çok geçmeden... anladım ki çok üstüne gelmişim, sevgime kapılıp senin halini unutmuşum kimi zaman, elimden geleni yapmama rağmen uzakta olduğum için sana beklediğini verememişim, çok çabaladım, yaralarına merhem olmaya çalıştım ama başaramadım, bilmiyorum, seni kaybettikten sonra sorunu kendimde arar oldum. son bi kaç haftadır dağıldım iyice ama toparlanmaya çalışıyorum... Belki de bütün yazdıklarım boşuna sen kendi yolunu çizmiş ilerlemektesin, belki hiç iplemiyorsun bile beni, ama ben yine de sevgime sadığım. son görüşmemizin ardından dönerken kardeşimin yanına yol boyunca sessiz sessiz ağladım bi köşede, canımı senin yanında bırakmıştım çünki, bacaklarım tutmuyordu kendimi zorluyordum hareket etmek için, kardeşimin düğünü vardı en mutlu günü bense tenha bi köşeye çekilip yas tutuyordum, herkes aynı kaderi yaşayamıyor ne yazık ki... yarın başıma neler gelicek bilmiyorum ama inan seni istediğim kadar kimseyi istemedim, seni beklediğim kadar kimseyi beklemedim, hele de şimdi ayrı düştük hepten günler hafta gibi geçiyor.. İstemeyerek de olsa seni kırdığım zamanlar olmuştur, affet beni sevgim gözümü kör etmişti bencil davranmış olabilirim... şu an ne yapıyorsun acaba muhtemelen uyuyorsundur, sağlığın yerinde mi, zayıfladın mı yine, işe girdin mi, moralin nasıl... çok merak ediyorum. sol yanımı boş bıraktım senin yerin olduğu için, bir gün gelip yine başını yaslamanı bekliycem, iyi uykular elleri cennet kokan yarim seni çok özledim....

Yorum (2) Yorum yaz!

Kimsesizliğim adına..


23/12/2008 · Kategori: siirler

Sessiz bir eylül akşamı geçiyor içimden..
Ve kimsesiz..
Çırpınıyor içimde sancılarım,
Ağrıyor kendinden büyük yük taşıyan omuzlarım..
Ve yoruldum..
Sürüklendim bir rüzgara,savruluyorum çıkmazlara..
İstemesemde akıyor bir damla gözlerimden..
Ve yanaklarımdan dudaklarıma bir aşkın hikayesini anlatırcasına süzülüyor..
Bir hayale sarıldım yine..
Cenneti anımsatıyor kokusu..
Yakıyor sıcaklığı ve titretiyor yüreğimi bakışları..
Bir damla daha damlıyor gözlerimden..
Bu defa kimsesizliğim adına..
Üşüyorum bir başımalığımla sahil kıyısında..

04:32
Geçmişte;Datçada bir sabaha ve dalgalara karşı..
(ve geçti..)

Yorum (0) Yorum yaz!

benim hiç-senim-olmadıki


10/12/2008 · Kategori: yorumsuz

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim.

Hani hep kızardın ya "Konuş konuş konuş" derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa !?

Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için.

Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için.

Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi.

Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,

Sanki benim hiç senim olmamış gibi...

Yorum (0) Yorum yaz!

Bu sana son mektubum...


6/12/2008 · Kategori: yorumsuz

Biliyorum, bu vazgeçiş için sana kızmaya hakkım yok, bu son en başından zaten belliydi. Sana sitemlerle dolu satırlar yazmayacağım, çünkü aşk bu değil, aşk yaşatılır, aşk alkışlanır, senin elinden kaçırdığın ve benim başkasında yakaladığım aşka herşeye rağmen pişmanlıkla ve utanarak alkış tutmuyorum.

Sana yalanım hiç olmadı, bunun için seni inandırmaya çalışmayacağım, keşke seni yalan bir aşkla sevseydim, belki böylesine sızın kalmazdı içimde, bana değilde aşkıma söylediğin sözler çok ağır geldi ama yinede teşekkürler; hayatta hiçkimsenin bu denli sevilmeyi haketmediğini öğrendim sayende.

Kaç kez kimlik değiştirdim ben bu aşk için biliyormusun; birgün ardına bakmadan gidarek unuttuğun oldum, birgün geldi hiçbirşey olmamış, sanki hiç unutmamış gibi tozlu raflardan çıkartıp tekrar hatırladığın oldum, belki bir an sevdiğin, sırf sevdiğin için değil değişmezim olduğun için, herşeye göz yumarak, sanki yalnız benimmişsin gibi sevip imkansızın oldum, gururu atıp bir kenara seni bir defa görebilmek adına gurursuzun oldum, kimi gün kimi gece aklına düşüp sızlayan vicdanın oldum, tamda herşey bitti artık bu son dediğim zamanlarda kendini yeniden hatırlatmak zorunda olduğun hissin oldum, sonra yine unuttuğun, sonra yine hatırladığın ve daha neler neler...

Şimdi son defa unutulmak varsa bu yazgıda, unut yine ve eğer bir gün tekrar hatırlarda kendini hatırlatmak gereği duyarsan arama beni, çünkü artık beni unuttuğun köşelerde bulamayacaksın, bana söylediğin o ihtişam kelimelerinin hiçbir önemi yok artık bende. Unutmam desende unutacaksın biliyorum, belkide unuttun bile çoktan..

Hayret! Hızla eskiyor yokluğun -ki, varlığın gün yüzü görmemişken, yepyeni duruyorken böylesine.. Şimdi anlıyorum neresinden su alıyormuş senli hayatım; seni ölüm kadar büyütmüşüm yaşamımda, sanki ölümün zıttı yaşam değilmişte senmişsin gibi.. Hani olmazsan olmazmışım gibi...
Sanki varmısın şimdi? E ben varım işte. Üstelik yarın nasıl bir seni seveceğim endişesi ve düşüncesi yok içimde, daha yeni tanıştığın bir insan yada arkadaşınmı olacağım, öbürgün dokunmadan duramadığın sevgilinmi olacağım düşüncesi yok içimde..
Ve sen hiç kıpırdamazsın yerinden bilirim, elin telefona gidecek olsa numaramın son tuşuna kadar sürer cesaretin, sen adım atmaya bile alışık değilsinki bana, ve ben öyle koşmuşumki sana...
Kaç tur atmışım etrafında, kaç kez aşkın hacısı olmuşum bilinmez. Meğer etrafında döndüğüm seni ben yaratmışım, sana yamadığım ben parçalarını söktüğümde üzerinden, geriye bir avuç günah kaldı. Ben baştan aşağıya bir ah, sen tepeden tırnağa günah.. Ve aşk yerden göğe kadar boş, şimdi anlıyorum...


Artık daha az seviyorum seni, unutur gibi, seni içimde öldürür gibi.. Ve seni tüm o bildiğin türk filmlerindeki aşk seneryolarıyla başbaşa bırakıyorum. Öyle bir dünya yaratmıştımki senden, o dünyanın durmasının mümkünü yok sanmıştım, meğer öyle kolaymışki, dahası öyle kolaylaştırdınki.
Güvendiğim dev kadın !! Şimdi bir cücesin gözümde. Seni sana ve kimbilir daha kimlere bırakıyorum, ve hakkını helal et demiyorum sana, çünkü gönül hakkın bile yok bende.
Bundan sonra yokum, hiç aramayacağım merak etme, ve hep senin sızlayan vicdanın olarak kalacağım.

Yokluğumla iyi geçinmeye bak, çünkü vicdanın seni asla rahat bırakmayacak

Yorum (1) Yorum yaz!

cocuklarımız..


6/12/2008 · Kategori: ebeveyn rehberi


Bebeklerin ulusu yoktur, masumdur onlar, günahsızdır. Onları kürt, türk, Laz, Cerkes diye ayıramazsınız.

Siz hiç farklı bir dilde ağlayan bebek gördünüz mü?

Birer melektir onlar, dini, dili, ırkı olmayan birer melek.. Biraz büyüyüpte çocuk olduklarında başlar değişim. Kimi doğustan şanslıdır, kimi doğuştan bahtsız..

kimi el üstünde tutulur, şımartılır, çok çeşitli yemeklerini yer ,kiminin yüzüne bakılmaz, ilgilenilmez. Bir soğan ve bir tas çorbadan başka yiyecek bulamaz.

Kimileri kuş tüyü yataklarında yatıp kolajlerde okurken, kimileri taş sedirlerde yatıp, elektriği ve suyu olmayan köylerinde bir vekil öğretmen bekler gözlerini yatırıp tozlu, taşlı yollara...

İşte burasıdır insanlığın kırılma noktası.. İşte burasıdır değişimin evrimini tamamlamaya başladığı an. Dil, din ve ırkın kendisini hissettirmeye başladığı melun zaman...

Şimdi söylermisiniz?

Bu cocuklar kimin? Kürt olduğu için sizin mi, yoksa Türk olduğu için bizim mi?

O çocuk doğduğunda kürtçemi ağlıyordu, ya bizim ki? Bizim çocuk Türkçe mi ağlamıştı?

Peki... Siz kimsiniz, biz kimiz?

Hepimiz bir, hepimiz tek değilmiyiz?

Yorum (0) Yorum yaz!

Adım Aşk'Tır Benim


22/7/2008 · Kategori: kultur sanat

Merhaba, Yine Ben Aşk!

Hani en son geldiğimde senden çok şey götüren, sende çok derin yaralar bırakan, ama o yüce olgunluğumdan sana aşılayan ben geldim. Kovma beni! Bana sahip çık, gerçi hoş ne yaparsan yap ben yine de senin ruhuna bürüneceğim, senin yüreğinle besleneceğim. Ne yapayım elimde değil ben de tanrı kulu sayılırım. Yaratılışımdan ötürü bunu yapmak zorundayım. Yaşamam için güzel ve görkemli görünüp tatlı duygular aşılamam için senin yüreğini tatmam gerek. Yoksa AŞK diye bir varlık artık yok olur, yok olmamam lazım.

Bahar gibi güzelim, bahar gibi tazeyim her gelişimde. Bu yüzdendir gelmek için hep baharı, gitmek için Kasım`ı seçişim. Sen beni doyurdun, başka kalplere uğramam, başka ruhlara bürünmem lazım, İŞTE BU YÜZDENDİR GİDİŞİM! Ama gidişime üzülme! Çünkü aslında ben giderken sana çok miras bırakıyorum. Sana yüce olgunluğumdan bırakıyorum. Olgunluk nedir? diye sorma sakın. Çünkü bir insan olgun oldukça öğrenir yaşamayı elindekilere değer vermeyi! Umud etmeyi öğrenir insan olgunlaştıkça. Ve aşka değer vermeyi!

Unutma gitmeyi ben seçmedim! Beni yıpratan GİDİŞİMİ HAZIRLAYAN SEN OLDUN HER SEFERİNDE. Benim değerimi bilmedin, bana kötü davrandın. İşte bu çark bu yüzden böyle dönmeye başladı. Benim diriliğimi yitirmemem için hep güzel büyülü kalabilmem için bana nazik davranman gerekiyor, incitmemen, beni zehirlememen gerekiyor. Yoksa diğer insanlara nasıl aşılarım kendimi? Nasıl paha biçilmez anlar yaşatırım? Yoksa bana aşıladığın zehirden aşılarım ben de diğer insanlara. Benim saf kalmam gerekiyor.

Bu kez sana sevmeyi öğreteceğim yani umarım bunu başarabileceğim. Eğer bu kez de beni incitir, zehirlersen, tekrar gitmem gerekecek. Ve bu gelgitlerim senin değer vermeyi öğrendiğin an`a dek devam edecek. Yorma beni kendini de! Çünkü ben bilmiyormuyum her gidişimde bıraktığım yaranın daha da derinleşip kapanmayacak, yok olmayacak izler bıraktığını? Bana inancını yitirmeye başladığını?

Unutma sen bana ulaşamazsın ancak ben gelip seni bulurum bir o kadar da firariyim ben! Bu yüzden de pes etme bana inancını yitirme. Sen istediğin ve bana nasıl davranman gerektiğini bildiğin sürece de SADIK BİRİYİM BEN

SENİ ASLA YALNIZ BIRAKMAM....

Yorum (1) Yorum yaz!

« Önceki :: Sonraki »